Rüyada Öfkeyi Yutmak

Yutulan öfke kaybolmaz; yalnızca yer değiştirir. Bir yerde söylenmeyen bir söz, bir şekilde başka bir yerde kendine çıkış bulur. Ve bu çıkış genellikle öfkenin asıl muhatabına değil, kişinin kendini en güvende hissettiği kişiye yönelir. İnsan çoğu zaman patronuna, otoriteye ya da riskli bulduğu bir ilişkiye değil, evdeki en yakınına bağırır; çünkü o ilişkinin, öfkesini taşıyabilecek kadar sağlam olduğuna güvenir. Bu, bir karakter kusuru değildir; tam tersine, güvenin ters yönden okunmuş bir işaretidir: kişi, en çok güvendiği yere en çok yük bırakır. Ama bu açıklama, o yükü taşıyan kişi için bir mazeret değildir; güvenin varlığı, öfkenin yanlış yere boşalmasını haklı çıkarmaz, sadece nedenini anlamaya yardımcı olur. Bu farkı görmek, kişinin kendine karşı daha adil olmasını sağlar; öfkesini yanlış yere yönelttiğini fark eden biri, kendini suçlamak yerine, asıl konuşması gereken yere nasıl gidebileceğini düşünmeye başlayabilir.

Rüyada öfkeni kime karşı yuttuğun (bir otorite, bir yabancı, bir yakın) bu duygunun gerçek kaynağına dair bir ipucu taşır. Rüyada bu öfkeyi sonunda dışa vurabiliyorsan, bu, biriken bir şeyin nihayet bir çıkış bulduğuna işaret edebilir. Yutmaya devam ediyorsan, bu, uyanık hayatında da benzer bir susma alışkanlığının sürdüğünü gösteriyor olabilir. Rüyada öfkeyi yutarken yaşadığın fiziksel sıkışma (boğazda, göğüste) uyandıktan sonra da bir süre üzerinde kalıyorsa, bu, o susmanın bedeninde nereye yerleştiğine dair bir ipucu olabilir. Rüyadan sonra hissettiğin rahatlama ya da huzursuzluk da, bu susmanın senin için hangi bedeli taşıdığına dair bir işaret olabilir. Rüyada öfkeyi yuttuğun kişiyle uyanıkken kurduğun ilişkinin niteliği de (ne kadar güvenli, ne kadar eşit) bu susmanın neden hep aynı yöne aktığını anlamana yardımcı olabilir; bazen bu fark, kimin sabrını en çok kullandığını görmeni de sağlar.

Bu rüya, her durumda öfkeni açıkça ifade etmen gerektiği anlamına gelmez; her ortam bunun için güvenli değildir ve bazen susmak bilinçli, doğru bir tercihtir. Burada anlatılan yalnızca yutulan öfkenin nereye gittiğini fark etmenin bir yoludur; bu farkındalık sana nerede, kime ve nasıl konuşmak istediğine dair daha net bir seçim yapma alanı açabilir.